امیرمنصور عطایی بنیانگذار شرکت مهندسی زلال ایران از سال های فعالیتش می گوید

افتخار ما ساخت تصفیه خانه آب سنگین اراک است

تاريخ 1395/05/02 ساعت 10:34

مهندس عطایی می گوید که برای او در زندگی همیشه ساختن کشور و تولید محصولات و تجهیزات در داخل کشور ، اجرای پروژه های منتخب، استفاده از توان فنی و مهندسی نیروهای متخصص داخلی بزرگ ترین هدفگذاری و ارزش است.

دفتر کار یکی از بزرگ ترین شرکت های مهندسی در حوزه صنعت آب کشور بیش از این که شبیه دفتر مهندسی باشد مانند یک گالری هنری است؛ روی دیوار اتاق ها از سالن انتظار گرفته تا دفتر کار و اتاق کنفرانس پوشیده شده با تابلوهای بزرگ اصلی که نام بزرگان نقاشی و هنرهای تجسمی کشور را یدک می کشد، از زندیاد پیروز کلانتری گرفته تا فریده لاشایی، زنده رودی و...؛ البته در کنار این آثار ارزشمند که نشان از توجه ویژه وروحیه هنری دارد؛ ماکت های تاسیسات و پروژه های صنعتی هم خودنمایی می کند که برخی از آن ها را می توان نماد پیشرفت صنعتی کشور و افتخار ملی در حوزه صنعت آب و زیر مجموعه های آن محسوب کرد که از سوی شرکت زلال ایران اجرا شده اند، شرکتی که مهندس عطایی بیش از سه دهه پیش بنیان گذاشت و حالا بخش مهمی از پروژه هایحوزه آب و فاضلاب کشور را اجرا می کند.

امیرمنصور عطایی متولد 1334 در یکی از روستاهای طالقان و در خانواده ای فرهنگی است؛ پدرش جزو اولین فارغ‌التحصیلان دانشکده ادبیات و روزنامه نگاری دانشگاه تهران بود و در روزنامه های اطلاعات و کیهان کار می کردو آخرین مسئولیتش سرپرستی روزنامه کیهان در استان گیلانبود؛ پدری که می گوید نقش پررنگی در زندگی اش داشته است. « پدرم در نوجوانی ام زمانی که دبیرستان می رفتم فوت کرد، او جز روزنامه نگاران خیلی فعال و ذاتا رفرمیست بود؛ اعتقاد داشت که با اصلاحات می شود همه چیز را درست کرد، او روحیه ی بسیار جستجوگری داشت و البته خیلی اجتماعی بود. اخلاق پدرم تاثیر بسیاری در زندگی ام داشته است، او یادم داد که آدمی باشم که با محیط پیرامونم همیشه به دنبال تعامل باشم و در هرحال به هیچ چیز صفر و صد نگاه نکنم بلکه یک طیف وسیعی را ببینم و برای پیدا کردن علت هرچیزی جستجوگر باشم.»

او تحصیل کرده و فارغ التحصیل رشته مهندسی متالوژی است؛ دبستان را در رامسر وتهرانو دبیرستان را در مدرسه شاهپور رشت ومدرسه هدف 3 تهران گذرانده استو بعد از گرفتن دیپلم در آزمون دانشگاه قبول شد و به دانشکده فنی دانشگاه تهران رفت. « سال 52 وارد دانشگاه تهران شدم یعنی 43 سال پیش، چون پدر فوت کرده بودند و من فرزند بزرگ خانواده ام در کنار تحصیل کار هم می کردم و در این بین به صورت اتفاقی با شرکت « مهندسی بهداشت و محیط انسانی» آشنا شدم که در زمینه آب و فاضلاب فعال بود و سرنوشت زندگی ام به کلی وارد حوزه جدیدی شد؛ ابتدا به عنوان نقشه کش استخدام شدم ولی بعد از مدتی آچار فرانسه شرکت شده بودم و کارهای مختلفی مثل نصب، سرکشی پروژه ها و... را انجام می دادم، یادم هست که با ساعتی هفت تومان مشغول کار شده بودم و حداقل ماهی 700 تومان حقوق می گرفتم.»

امیرمنصور عطایی تا سال 1356 و روزهای انقلاب در این شرکت کار کرد ولی بعد به شرکت شونر رفت که انشعابی از شرکت قبلی اش بود و در آن جا مشغول به کار شد، شرکتی که مدتی بعد با شرکت دیگری با عنوان زالیون ادغام شد؛ این شرکت جدید در سال 1358 موفق شد پروژه احداث فاضلاب قیطریه و زرگنده را برعهده بگیرد و در این پروژه او مدیر پروژه شد ولی طولی نکشید که به دلیل شروع جنگ و رفتن به سربازی از این شرکت خارج شد. « جنگ بود و من و برادرم داوطلب شدیم برای رفتن به جبهه و البته همزمان با دوران سربازیمان هم بود، اخوی در مرکز پیاده شیراز افتاد و به بعد جبهه رفت و حتی جانباز 30 درصد شد ولی من را باتوجه به این که وزارت دفاع نیاز به 5 نفر مهندس متالوژی داشت به تهران و صنایع دفاع فرستادند و در کارخانه صفر یک مهمات سازی پاسداران مامور به خدمت شدمالبته همزمان به محل کار قبلی هم برگشتم و مدیر دفتر فنی شرکت زالیون شدم با 18 هزار تومان حقوق، روزهای پر کار و سختی بود، شب تا صبح در ارتش و کارخانه وابسته به آن ها بودم و صبح هم به شرکت می رفتم و فکر کنم روزانه بیشتر از 3، 4 ساعت خواب نداشتم. خلاصه زندگی به همین روش ادامه پیدا کرد تا اینکه سال61 سربازی ام تمام شد و همزمان با آن تصمیم گرفتم با کمک برادر و یکی از همکارانم شرکت جدیدی را تاسیس کنیم.»

17 تیرماه سال 1363 یعنی 32 سال پیش روزی بود که شرکت «زلال ایران» با مجموع 5 نیرو و در دفتر کوچکی در خیابان بخارست راه اندازی شد؛ آن ها کارشان را با پروژه های کوچک در حد طرح دادن برای مجوزهای محیط زیستی و پروژه های خرد شروع کردند وبعد نیازهای کشور در مناطق جنگی و جنوبی کشور باعث شد آن ها وارد پروژه های بزرگتری همچون کشت و صنعت هفت تپه و ساخت و تامین دستگاه های تصفیه آب سیار برایجبهه و مناطق جنگی شوند. « آن زمان بهزاد نبوی وزیر صنایع سنگین بود و ارتش و سپاه نیاز به این دستگاه های تصفیه سیار داشت که پروژه ساخت آن ها را شرکت ما برعهده گرفت، من نمونه این دستگاه ها را در دوران آموزشی خدمتم در پادگان بروجرد دیده بودم و با عملکرد آن ها آشنایی داشتم، پس اعلام کردم توانایی ساختشان را داریم و کارگاهی در جاده قدیم کرج راه اندازی کردیم؛ این دستگاه های تصفیه روی چهارچرخ هایی بود و برای تامین و تصفیه آب آن ها را کنار رودخانه های استان خوزستان (مناطق جنگی )می برند، آب رودخانه با شلنگ و پمپوارد دستگاه می شد و تصفیه صورت می گرفت تا سربازان آب سالم مصرف کنند.»

با پایان جنگ تحمیلی و انتخاب بیژن زنگنه ( پیش از آن از فرماندهان جهادسازندگی در جبهه بود) به عنوان وزیر در دولت آیت الله هاشمی رفسنجانی، تحولات مهمی در این وزارتخانه رخ داد که یکی از آن ها واگذاری بخشی از کارها و پروژه به شرکت های داخلی بود و تاثیر بسیاری در رشد شرکت های ایرانی از جمله زلال ایران داشت. « تا قبل از آن تمام سیستم های تصفیه آب و فاضلاب شهرها توسط شرکت های خارجی صورت می گرفت و حداکثر سهم شرکت های داخلی و پیمانکاران ایرانی در این پروژه ها ساخت تجهیزات فلزی، نصب و ساخت بخش های ساختمان بود ولی خب مهندس زنگنه تفکر توسعه و رشد شرکت های داخلی را در ذهن داشت و معتقد بود باید کاری کرد که شرکت های ایرانی در طول چند سال تاجایی رشد کنند که بتوانیم به خودکفایی داخلی برسیم، به همین دلیل به مشارکت شرکت های داخلی و خارجی در پروژه ها فکر می کرد و با همین نگاه هم بود که در قرارداد پروژه تصفیه خانه شهر رشت که با یک شرکت اتریشی ( AEE) بسته شده بود تغییراتی ایجاد شد و آن ها را موظف کردند بخشی از کار در حوزه نصب و ساخت بخشی ازتجهیزاتچیدمان مهندسیرا به ما واگذار کنند. یادم هست معاون آقای زنگنه طرف شرکت اتریشی و من را خواست و جلسه ای گذاشت و در آن جلسه از من پرسید چند درصد پروژه را شما می توانید انجام دهید که با کمی جسارت گفتم 40 درصد و این گونه ما به عنوان sub contractor (پیمانکار دوم و فرعی) وارد پروژه تصفیه خانه رشت شدیم و تا سال 74-75 کار به اتمام رسید.»

بعد از موفقیت درانجام این پروژه شرکت زلال ایران حضور فعالی در پروژه های آب و فاضلاب شهری پیدا کرد و کارهایی همچون طراحی و اجرای  تصفیه خانه های آب اصفهان و سقز،تصفیه خانه های فاضلاب شهرکرد، بندرعباس، شیراز و  شمال اصفهان و... ولی به مرور زمان و طی چند سال نقش خارجی ها در پروژه ها کمتر و کمتر شد تا اینکه کارها به صورت کلی توسطشرکت زلال ایران انجام گردید. « تقریبا از نیمه دوم دهه 70 دیگر ما به همکار های خارجی نیازی نداشتیم و به خودکفایی رسیده بودیم و همین شد که شرکت های خارجی صحنه فعالیت در حوزه صنعت آب و فاضلاب ایران را ترک کردند و در عوض شرکت های ایرانی دیگری شکل گرفتند و البته همین موضوع باعث به وجود آمدن رقابت سخت بین شرکت های ایرانی برای گرفتن پروژه ها شده بود و حتی شاهد بودیم شرکت ها برای گرفتن کار ارقام غیر واقعی و پایین پیشنهاد می دادند، این شد که ما تصمیم گرفتیم کار خود را توسعه دهیم و به حوزه نفت و پتروشیمی هم وارد شویم و مسئولیت های ساخت تجهیزات آب و فاضلاب پروژه های این حوزه ها را هم برعهده بگیریم؛ نیمه دوم دهه 70 بود که ما وارد این پروژه ها شدیم، تازه دولت اصلاحات و آقای خاتمی روی کار آمده بودند و همزمان آقای زنگنه هم از وزارت نیرو به وزارت نفت رفته بود و انتظار داشتیم که همان تحولات مثبت در این وزارتخانه هم رخ دهد.» 

نخستین پروژه ای که شرکت زلال ایران در حوزه نفت و پتروشیمی در آن حضور پیدا کرد پتروشیمی ارومیه بود که با موفقیت به پایان رسید و پس از آن در پروژه های دیگری همچون فجر یک و دو ( درمنطقه آزاد پتروشیمی واقع درماهشهر) و فازهای  9، 10، 11، 12، 19، 20 و 21 پارس جنوبی هم نقش گرفت و بخش هایی از پروژه ها را انجام داد.مهندس عطائی خود درباره آن سال ها این گونه می گوید:« در بخش ساخت تجهیزات آب و فاضلاب پروژه های پتروشیمی و حوزه نفت تا پیش از حضور شرکت هایی همچون ما این خارجی ها بودند که حرف اصلی را می زدند و کارها را انجام می دادند ولی با حضور شرکت هایی مانند ما کم، کم این حضور همچون حوزه نیرو کمرنگ شد و حالا تقریبا به صفر رسیده است. فراموش نمی کنم؛ مثلا در پروژه فجر دو در پتروشیمی ماهشهر که واقعا کار بسیار بزرگی بود ما در ابتدا با یک شرکت فرانسوی و به صورت مشترک کار را برداشتیم، سال 1384 و در آخرین روزهای کاری دولت اصلاحات بود که این قرار داد امضا شد،  ولی خوب بعد باتوجه به تغییر دولت و روی کار آمدن دولت آقای احمدی نژاد و مشکلات تحریم ها و... شرکت فرانسوی اعلام انصراف کرد ولی ما کوتاه نیامدیم جنگیدیم کار را خودمان در دست گرفتیم، حتی خسارتی از بودجه خودمان به طرف فرانسوی پرداخت کردیم و کار را 42 ماهه تحویل دادیم که یک اتفاق بزرگ در حوزه مهندسی بود. با اتمام کار رئیس شرکت فرانسوی را به ایران دعوت کردم تا پروژه را بازدید کند، واقعا تعجب کرده بود و به ما تاییدیه داد و گفت شما با دست های بسته مسیری را شنا کردید و به ساحل رسیدید که ما با دست های باز شنا می کنیم.»

در کنار اجرای پروژه های نفت و پتروشیمی شرکت زلال ایران در اواخر دهه 70 با سازمان انرژی اتمی هم فعالیت هایی را شروع کرد و مسئولیت اجرا و ساخت پروژه تصفیه خانه های آب، راکتور آب سنگین اراک و ساخت مخازنی برای نیروگاه هسته ای نطنز را هم برعهده گرفت، مهندس عطایی درباره این پروژه های و ماجراهای بعدی آن ها این گونه توضیح می دهد:« انجام این پروژه ها که در دولت آقای هاشمیبه ما پیشنهاد شد را ما جزو افتخارات شرکتمان می دانیم اگرچه که مشکلاتی را برای ما به وجود آورد و باعث شد نام شرکت ما در فهرست تحریم ها قرار گیرد. شرکت زلال ایران برای اجرای صحیح این پروژه ها که در کشور برای نخستین بار صورت می گرفت و از حساسیت بسیار بالایی برخوردار بود تشویق نامه هایی از مسئولان عالی کشور دریافت کرد ولی مشکل از زمانی پیش آمد که مقامات دولتی برای شفاف سازی کارهایی که در حوزه انرژی هسته ای انجام شده است نام شرکت های فعال و مجری کارها را به نهادهای بین المللی تحویل داد و بعد با افزایش تحریم ها و انتشار لیست وزارت خزانه داری آمریکادر سال 2010 نام شرکت ما وارد لیست تحریم ها شد که همچنان هم با وجود اجرایی شدن برجام و برداشته شدن بخشی از تحریم ها به دلیل شرایط ویژه آب سنگین اراک نام ما در این لیست باقی مانده است، اتفاقی که باعث شده در بسیاری از قرار دادهای بین المللی با چالش هایی مواجه شویم. حتی ما برای خروج از فهرست شکات بین المللی کرده و 120هزار دلار هزینه کردیم ولی به نتیجه نرسید.»

شرکت زلال ایران حالا با گذشت بیش از 32 سال از فعالیتش به یکی از مهم ترین و بزرگترین شرکت های فعال طراحی و اجرای پروژه های صنعت آب و فاضلاب کشور در حوزه های مختلف تبدیل شده است، شرکتی که با 5 نفر کار خود را شروع کرد و حالا با داشتن سه شرکت زیر مجموعه به گفته مهندس عطایی 400 نفر نیروی متخصص در آن مشغول کار هستند و گردش مالی سالیانه آن حدود 50 میلیون دلار است.

در حال حاضر مهم ترن پروژه های داخلی شرک زلال ایران ساخت تصفیه خانه آب شهر کرمان و بافق، تصفیه‌خانه و ‌ آب ‌شیرین ‌کن‌های پروژه پتروپالایش کنگان،تصفیه‌ خانه فاضلاب شهرک صدرا و تصفیه‌خانه آب پالایشگاه بیدبلند است. علاوه بر این پروژه های داخلی آن ها در کشورهای منطقه نیز پروژه هایی را انجام می دهند که از آن جمله می توان به پروژه ساخت تصفیه‌ خانه آب الفجراستان ذی قارعراق اشاره کرد که سال 2014 به پایان رسیده است و یا ساخت 200 واحد مسکونی در استان الاماره برای کارکنان مجلس که همچنان در حال اجرا است. امیر منصور عطایی می گوید:« افتخار من این است که 20 میلیون نفر از مردم کشورم تحت پوشش تصفیه خانه های آب ساخته و یا در حال احداث شرکت ما قرار دارند و از آب سالم استفاده می کنند.» مهندس عطایی می گوید که برای او در زندگی همیشه ساختن کشور و تولید محصولات و تجهیزات در داخل کشور ،  اجرای پروژه های منتخب،  استفاده از توان فنی و مهندسی نیروهای متخصص داخلی بزرگ ترین هدفگذاری و ارزش است.

 


 عضو کانال اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران در تلگرام شوید

[صفحه چاپ]


ثبت نظر شما:

نام
پست الکترونیکی
تلفن
نظر