استارت آپ ها می توانند به کمک بیایند؟

برندهای بزرگ در تلاش برای حمایت از پیشرفت انقلاب بازیافت

تاريخ 1397/04/19 ساعت 15:18

شرکت های بزرگ بیش از گذشته به بازیافت پایبند می شوند.

 «نه گفتن به پلاستیک» کوچکترین قدمی است که یک شهروند نگران درباره محیط زیست می تواند بردارد اما داستان تولید زباله تا سطح نابودی زمین به شهروندان محدود نمی شود. شرکت ها به ویژه برندهای مشهور بزرگترین تولیدکننده زباله در سراسر جهان اند. بعضی از شرکت ها البته در تلاش اند تا پایبندی بیشتری به حفظ محیط زیست و بازیافت از خود نشان دهند.

 سی ان ان مانی در این باره می نویسدکوکاکولا اعلام کرده تا پایان سال 2030 هر بطری نوشیدنی که می فروشد را جمع آوری و بازیافت کند. دانکین دونات هم از تلاش برای استفاده کمتر از فنجان های فوم تا سال 2020 خبر داده است. شرکت های دیگری مثل مک دونالد و پی جی هم از پایبندی بیشتر به بسته بندی های پایدار به جای یک بار مصرف خبر داده اند. تمام این اخبار از تلاش بیشتر شرکت ها برای توسعه فرهنگ بازیافت حکایت دارد.

چرا شرکت ها نسبت به بازیافت حساس شده اند؟

بریجیت کروک، مدیر CLP که بر تکنولوژی های بازیافت سرمایه گذاری می کند دلیل توجه برندهای بزرگ به بازیافت را کنترل زنجیره تامین می داند. کروک می گوید: مواد حاصل از بازیافت همیشه ارزان تر از مواد اولیه نیست اما دست کم قیمت آن پایدار است و با توجه به نوسانات قیمت مواد اولیه به ویژه نوسان قیمت نفت، شرکت ها در صورت بازیافت، مجبور به چالش با این نوسانات نیستند.

امتیازات دیگری هم در سبز و محیط زیستی شدن برندهای بزرگ وجود دارد. کوین ویلهلم که یک شرکت مشاوره ای در زمینه محیط زیست را راه اندازی کرده از این می گوید که شرکت ها عموما تمایل به بازیافت دارند چرا که آن ها متوجه خطر ضایعات و آثار آن بر فعالیت هایشان شده اند. از سوی دیگر تعهد عمومی شرکت ها به بازیافت  علامت خوبی به مشتریان و کارمندان در مورد ارزش های یک شرکت است.

سبز بودن آسان نیست

کریف هرسیون، مدیر یک گروه غیرانتفاعی که برای توسعه بازیافت تلاش می کند. او می گوید بازیافت در آمریکا به نوعی جهانی است و نیمی از آمریکا ها می توانند آن را انجام دهند. هریسون از این می گوید که 22 میلیون تن مواد قابل بازیافت به سطل های زباله می ریزد چرا که مردم دسترسی مناسبی به بازیافت ندارند و هرکسی هم نمی تواند کار بازیافت را انجام دهد. مردم ممکن است زباله هایشان را بازیافت نکنند چراکه ریختن آن به سطل های زباله آسان تر است.

اینجاست که آموزش مردم اهمیت بسیاری پیدا می کند. ویلهم، مشاور بازیافت روایت می کند که حتی او درمورد بازیافت محصولات در بعضی اماکن جدید گیج می شود. ویلهلم می گوید: زمانی که به شهر یا ایالت متفاوتی سفر می کنم، اغلب بارها خودم را در مقابل سطلی می بینیم و متعجم که چه چیزی به آن بیندازم.

علاوه بر این ها، بازیافت گران است. در شهرهای بزرگ که جایی برای دفن زباله نمانده، ممکن است بازیافت هزینه ای معادل به دور انداختن اقلام واجناس داشته باشد اما در بعضی مناطق، بازیافت واقعا گران است.

تحلیل های کارشناسان نشان می دهد بازیافت و تفکیک زباله به این منظور بخشی از دغدغه شهروندان و شرکت هاست و استارت آپ ها همانطور که دسترسی مردم به اقلام و اجناس مختلف و شرکت ها به مشتریان را تسهیل کرده اند، می توانند نقش بزرگی دیگری هم در مورد دسترسی مردم به امکانات بازیافت فراهم کنند. یکی از بزرگترین استارت آپ های جهان در زمینه خرده فروشی فعالیت می کند. آیا استارت آپی در آینده در دنیا شکل خواهد گرفت که برای جمع آوری دورانداختنی های قابل بازیافت ناشی از فروش محصولات مختلف از طریق همین استارت آپ ها کار کند؟ 


 عضو کانال اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران در تلگرام شوید

[صفحه چاپ]


ثبت نظر شما:

نام
پست الکترونیکی
تلفن
نظر