ژولیا کژه مدلی جدید برای مدیریت اقتصادی رسانه‌ها ارائه می‌دهد

جوان‌ترین اقتصاددان جهان با همین صفحات کاغذی کار دارد

تاريخ 1398/08/21 ساعت 12:31

کژه در کتاب خود مدلی جدید برای سازمان‌دهی رسانه معرفی کرده‌است. هدف این مدل این است که امکان اشتراک‌گذاری و تجدید دموکراتیک قدرت و سرمایه‌گذاری را فراهم کند. خواننده‌ها، روزنامه‌نگاران و «سرمایه‌گذاران عمومی» می‌توانند تاثیر خود را به شکل افزایش در حق رأی خود ببینند و بهای این مسئله را هم بزرگ‌ترین سهام‌داران می‌پردازند.

آینده نگر

 اقتصاددانی که این‌بار به سراغش رفته‌ایم یک ویژگی بسیار جالب دارد: تنها 35 سال سن. ژولیا کَژه خانم جوانی است که در توانایی و نظرات خود را در زمینه‌های گوناگون اقتصادی مانند بحث توسعه، تاریخ اقتصادی و اقتصاد سیاسی نشان داده‌است. کژه در سال 2015 کتابی به عنوان «نجات دادن رسانه‌ها: سرمایه‌داری، سرمایه‌گذاری عمومی و دموکراسی» منتشر کرد که مباحث و توجهات بسیاری را به خود جلب کرد.

کژه در این کتاب مدلی جدید را برای سازمان‌دهی رسانه معرفی کرده‌است: یک سازمان رسانه‌ای غیرانتفاعی (اِن‌اِم‌اُ) که وجوه یک کمپانی با سهام مشترک و یک بنیاد را ترکیب می‌کند. هدف این مدل این است که امکان اشتراک‌گذاری و تجدید دموکراتیک قدرت و سرمایه‌گذاری را فراهم کند. خواننده‌ها، روزنامه‌نگاران و «سرمایه‌گذاران عمومی» می‌توانند تاثیر خود را به شکل افزایش در حق رأی خود ببینند و بهای این مسئله را هم بزرگ‌ترین سهام‌داران می‌پردازند. در این صورت رسانه‌ها هم از اعانه‌های مردمی سود می‌برند و هم از سوی کاهش مالیات. دلیل اصلی این مسائل هم مدل اقتصادی ترکیبی این رسانه است. کژه این‌طور ادعا می‌کند که این سودها را می‌توان جایگزین یارانه‌های کنونی رسانه‌ها کرد، زیرا این یارانه‌ها عمدتا ناشفاف و ناکارآمد هستند و باید جای آن‌ها را یک نظام حمایتی «بی‌طرف، شفاف و مردمی» بگیرد. اریک فوتورینو که در این زمینه تخصص دارد ادعا کرد که این مدل به احتمال زیاد در رسانه‌های بزرگ جواب ندهد زیرا این رسانه‌ها بدون داشتن سهام‌دار به خوبی عمل نمی‌کنند و سهام‌داران هم به خاطر سرمایه‌گذاری خود تقاضای قدرت تاثیرگذاری هم می‌کنند.

این کتاب مبتنی بر تحلیلی تاریخی است که کژه از سیر تکامل رسانه و حالات مختلف نظارت و تامین مالی آن کرده‌است. موارد مطالعاتی کژه برای این کتاب از اروپا و آمریکا و از اوایل قرن بیستم تا امروز آمده‌اند. البته این مطالعات او پیشینه‌ای هم دارند که به فضای رقابتی روزنامه‌های فرانسوی از سال 1945 به این سو پرداخته بود.

*جهانی‌سازی و نقاط مختلف جهان

کژه در مقاله‌ای به سال 2012، نشان داد که آزادسازی تجاری در کشورهای در حال توسعه «منجر به افت بیشتر و پرعمرتری در درآمدهای مالیاتی کل از دهه 70 شده است و در کشورهای ثروتمند هم این رویه را از اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم نشان می‌دهد.» کژه در این مقاله عنوان کرده که افت در درآمدهاي مالیاتی در نیمی از کشورهای در حال توسعه به عمری بیش از ده سال می‌رسد. این مسئله هم به نوبه خود باعث کاهشی جدی در سرمایه‌گذاری‌های اجتماعی و عمومی مي‌شود که قطعا باید برای رشد و توسعه اقتصادی مد نظر قرار بگیرند. مسائلی نظیر آموزش، بهداشت و زیرساخت آسیب‌هایی جدی از این مسئله می‌بینند و به طور کل چرخه رشد اقتصادی را کند می‌کند.

کژه در همکاری با والری رودا، به وضعیت رسانه‌ها در کشورهای آفریقایی پرداخت و سعی داشت که تاثیرات بلندمدت نشریات چاپی و تداوم آن‌ها را بر توسعه رسانه در این کشورها تحلیل کند. محل اصلی تمرکز آن‌ها کلیساهای پروتستانی بودند که از سال 1903 در این محل‌ها حضور داشتند و از آنجایی که قصد داشتند برای مردم انجیل چاپ کنند، توانایی و امکانات چاپ را با خود به این کشورها برده‌بودند. همین مسئله باعث شد که مناطق نزدیک به این کلیساهای کوچک، سطح بالاتری از مطالعه روزنامه، اطمینان به رسانه، تحصیلات و مشارکت سیاسی را داشته‌ باشند. این مطالعه همچنین نشان داد که کلیساهایی که دارای این امکانات نبودند نتوانستند پیشرفت زیادی از خود نشان دهند.

همین یک سال پیش بود که کژه همراه با لوسی گادن مقاله‌ای درباره تاثیر آزادسازی تجارت بر درآمدهای دولتی نوشتند. در این مقاله نحوه بازیابی درآمدهای مالیاتی از دست رفته کشورها بررسی شده‌است. این درآمدها به خاطر آزادسازی تجارت اتفاق افتاده‌اند. کژه و گادن در این مطالعه فهمیدند که آزادسازی تجاری منجر به کاهش مالیات تجاری شده و همین مسئله هم باعث می‌شود که دولت نتواند خدمات عمومی خود را ارائه دهد و حالتی منفی در وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم ایجاد شده‌است.

دیدگاه‌های سوسیال دموکراتیک کژه باعث شد که او در انتخابات سال 2012 از فرانسوا اولان حمایت کند که البته به ریاست جمهوری فرانسه هم رسید و در سال 2017 هم به حمایت از بونوا آمون پرداخت که از اولان رادیکال‌تر به نظر می‌رسید اما نتوانست به ریاست جمهوری این کشور برسد.

 

ژولیا کژه

کژه در زمستان 1984 در شهر متز فرانسه به دنیا آمد که برابر با بهمن 1362 به سال شمسی است. او یک خواهر دوقلو به نام آگات دارد که برخلاف ژولیا به یک تکنوکرات تبدیل شده‌است. کژه از سال 2005 تا 2010 همراه با خواهرش در دانشگاه بسیار عالی‌رتبه اکول نرمل سوپریور مشغول به تدریس شد. کژه از سال 2010 تا 2014 به آمریکا رفت تا در دانشگاه هاروارد تحصیل کند و در همین دوران هم بود که با کتابش توجه همه را به خود جلب کرد. او در سال 2014 از پایان‌نامه خود با عنوان «جستاری درباب اقتصاد سیاسی اطلاعات و مالیات» دفاع کرد و در همان سال هم با اقتصاددان مشهور فرانسوی، توماس پیکتی، ازدواج کرد. او در حال حاضر استادیار دانشگاه علوم سیاسی پاریس است. 

 

 نجات دادن رسانه 

سال: 2015

این کتاب به بررسی مدل‌های موجود در تامین سرمایه رسانه‌ها پرداخته‌است و نقاط ضعف و قوت هریک از این مدل‌ها را بررسی کرده‌است. در نهایت کژه ساختاری را برای «نجات دادن رسانه» پیشنهاد کرده است که به گفته خودش «سازمان رسانه‌ای غیرانتفاعی» نامیده می‌شود. کژه مشکل اساسی سازمان‌های رسانه‌ای موجود را به طور کلی به دو دسته تقسیم می‌کند: خودکفا نبودن و تضاد منافع در پوشش خبرها كه به ضدیت با دموکراسی منجر می‌شود. این کتاب در سال 2016 برنده جایزه بنیاد روزنامه‌نگاری فرانسه شد.


 عضو کانال اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران در تلگرام شوید

[صفحه چاپ]


ثبت نظر شما:

نام
پست الکترونیکی
تلفن
نظر