با بی انگیزگی در این روزها چه کنیم؟

بیش از هفت ماه از همه گیری کرونا گذشت

تاريخ 1399/08/10 ساعت 12:19

تیم هرا، نویسنده نیویورک تایمز است. او مطلبی درباره حفظ انگیزه برای کار در جهان امروز نوشته است. جهانی که بیش از هفت ماه از همه گیری کرونا در آن گذشته. اگر هنوز به خاطر آسیب های اقتصادی کرونا شغل خود را از دست نداده اید، این مقاله نکته های خوبی برای حفظ انگیزه شما دارد.

هشت ماه از همه گیری کرونا گذشت. بسیاری انگیزه هایشان را از دست داده اند و به کمک نیاز دارند. اگر در این مدت بهره ور نبوده اید، مشکل نیست. این یک بخش عادی از دوره کاری شماست که به آن می گویند رکود.

انگیزه ای ندارید، الهام بخشی شما از بین رفته است، هیجان شما برای کار مثل سابق نیست. مشکلی نیست. شغل شما هرچه باشد، بروز این حالات در آن طبیعی است.

بیرون آمدن از این وضعیت هرگز کار آسانی نبوده است اما چند راه حل برای توانمندی بیشتر در این وضعیت وجود دارد. من پیشتر در این باره نوشته ام. برای مثال  روال کار خود را تغییر دهید و چیزهای جدید یاد بگیرید و معنی ای تازه در شغل خود پیدا کنید.

در یک سال گذشته رخدادهای زیادی زندگی ها را تغییر داده است. همه گیری یک بیماری زندگی مدرن را به چالش کشیده، یک تنش نژادی جامعه آمریکا را در برگرفته و بیش از 220 هزار نفر جان خود را از دست داده اند و تعداد قربانیان بیشتر هم می شود. میلیون ها نفرشغل خود را از دست داده اند و یک انتخابات تفرقه انگیز در آمریکا در پیش است. با وجود همه این ها ما هنوز انتظار داریم که کار کنیم؟ خیلی خوش شانس هستیم که هنوز شغلی داریم؟ در این شرایط باید چه کرد؟ ترفندهای گذشته امروز هم به کار می آید؟ با وجود بیماری که آمریکا هفت ماه است با آن دست و پنجه نرم می کند و گویا هیچ پایانی برای آن وجود ندارد، چطور باید انگیزه کار کردن را حفظ کرد؟

کارشناس ها می گویند بی انگیزگی ناشی از شرایط امروز به شغل افراد محدود نیست بلکه زندگی شخصی آن ها را هم متاثر کرده است. همه چیز تغییر کرده است و تلاش برای بازگشت به روند عادی زندگی فقط کار را بدتر می کند. اختلال فرهنگی که امروز در بعضی جوامع از جمله آمریکا دیده می شود، چیزی است که تاکنون تجربه نشده است. پذیرش این نکته که قرار نیست مثل سابق بهره ور و باانگیزه باشیم، به سازگاری با این زندگی جدید کمک می کند. دکتر دانیل هیرستون استادیار کالج پزشکی دانشگاه هوآرد می گوید باید به خودمان لطف کنیم. تغییر انتظارات و اصلاح آن ها کمک کننده است. همه در این شرایط مشغول راه اندازی یک کسب وکار تازه، سفر تازه، تحقیق تازه، رژیم تازه یا برنامه غذایی تازه نیستند. این چیزی است که بیشتر به تصویر کشیده می شود، به ویژه در شبکه های اجتماعی. این در حالی است که کشور را غم و اندوه جمعی فرا گرفته است و تصور این نکته که ما به اندازه کافی در این زمان کار نمی کنیم، به روان ما آسیب می زند. یک گام بزرگ این است که بپذیریم شرایط عادی نیست و مشکلی نیست که ما هم کمی بهره ور نباشیم.

آریانا هافینگتون بنیانگذار تِریو گلوبال است. این موسسه  به مردم کمک می کند تا  با فرسودگی شغلی و استرس مقابله کنند. آریانا می گوید استرس اضافی فقط انگیزه و الهام را کم می کند. ما در چند دهه گذشته فقط بر بهره وری تمرکز کردیم و اینکه چطور با استفاده از ابزارهای فناوری بهره وری را در محیط کار بالا ببریم. یافته های ما نشان داد که اضطراب اصلی ترین عامل از بین رفته بهره وری است. هرچند از بهترین ابزارهای فنی استفاده می کنید اما تا زمانی که ذهن شما با استرس و اضطراب احاطه شده، بهره ور نخواهید بود.

داشتن یک شبکه از افراد که نقش پشتیبان را در زندگی ایفا کنند، در کاهش اضطراب و بهره وری بیشتر موثر است. تحقیقات نشان می دهد نوع شخصیت و سبک زندگی بر توانایی افراد اثر گذار است اما غیر از آن یک شبکه حامیان از خانواده و دوستان هم می توانند به مردم برای پشت سرگذاشتن روزهای سخت کمک کنند و استرس آن ها را بهبود ببخشند. دکتر هیرستون می گوید این حامیان به پردازش محیط افراد ما کمک می کنند. هرچند کرونا ملاقات با خانواده و دوستان را محدود کرده اما می توان از راه دور با آن ها ارتباط گرفت. دکتر هیرستون می گوید حتی یک قدم زدن ساده در محله هم می تواند به شما کمک کند. این قدم زدن می تواند به شما نشان دهد که هنوز زنده اید، آدم ها اطراف شما هستند و همه چیز نابود نشده و تاریک نیست.

صلح با یکنواختی و یافتن شادی های کوچک هم در این دوران موثر است. به روزهای نخست همه گیری کرونا فکر کنید که هرج و مرج، سطح بی سابقه ای از عدم اطمینان را ایجاد کرده بود. تغییر مداوم شرایط در آن زمان استرس زا بود و هیچ کس راه حل یا پاسخی برای این بیماری نداشت. اما اکنون بیش از هفت ماه از همه گیری کرونا گذشته است و سطح استرس دیگری را تجربه می کنیم. دنیا به مکان دلگیر، بی رنگ و عجیب و غریبی تبدیل شده است. لیزا فاسلین، نویسنده می گوید یادآوری اینکه پیش از این دوره، چه چیزهایی در کار به شما لذت می بخشیده می تواند کمی از بی انگیزگی شما کم کند. اگر شما در محل کار بیش از  هر چیز به همکاران علاقه داشتید، اکنون فقط بیشتری را به آن ها اختصاص دهید. اگرمهارت تازه ای را یاد می گیرید، راه های ادامه یادگیری را دنبال کنید. اگر  تنها انتخاب روزانه لباس برای رفتن به محل کار را دوست داشتید، شاید انجام دوباره آن در هفته شما را سر حال بیاورد. لیز فاسلین می گوید اصلی ترین عوامل بی انگیزگی از بین نمی روند اما اینکه بپذیریم ما استرس داریم و چیزهای کوچک است که می تواند سطح انگیزه ما را بالا ببرد، کمک کننده است. آن هم در شرایطی که کاری از کارهای بزرگ بر نمی آید. فاسلین خود در طول روز بارها این کار را انجام داده است. می گوید بیش از 60 ثانیه طول نمی کشد. او باور دارد کسانی که فکر می کند زندگی آن ها مثل روزهای پیش از همه گیری است شرایط سختی دارند.


 عضو کانال اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران در تلگرام شوید

[صفحه چاپ]


ثبت نظر شما:

نام
پست الکترونیکی
تلفن
نظر